About This Project
«دیوید برنت» وقتی پایش را گذاشت روی پلههای هواپیما تا سفر ۴۴ روزه اش به ایران را پایان دهد و به کشورش برگردد، اصلاً فکر نمیکرد انقدر از این کار پشیمان شود. اگرچه برخی از همکارانش به او هشدار داده بودند که این چند روز را هم دندان روی جگر بگذارد و در ایران بماند، اما او اصلا احتمال هم نمیداد که دو روز بعد قرار است انقلاب اسلامی مردم ایران پیروز شود و او با اینکارش دارد بهترین لحظات برای عکاسی را از دست میدهد.
او آمده بود تا برای مجلهی تایم از رخدادهای انقلاب عکاسی کند، سیودوسالش بود و عکاسی از جنگ ویتنام، کودتای شیلی و انبوه اتفاقهای کوچک و بزرگِ نقاط مختلف جهان را در کارنامهاش ثبت کرده بود. برنت چهلوچهارروز در ایران ماند و از آنجا که فکر نمیکرد به این زودی شاهد اتفاق بزرگی باشد، دوروز مانده به پیروزی انقلاب، ایران را ترک کرد اما در همین مدت، چندهزار قطعه عکس از رخدادهای تهران و شهرهای بزرگ دیگر نظیر مشهد، اصفهان، اهواز و قم گرفت؛ ازجمله عکس بسیار معروفی از امام که با عنوان «مرد سال ۱۹۷۹» روی جلد مجلهی تایم نشست.
دیوید بارنت زاده ۱۹۴۶ سالتلیکسیتی ایالت یوتا ایالات متحده آمریکا میباشد. وی یک عکاس-خبرنگار است.
سال ۲۰۰۹ و در سیسالگی انقلاب، برنت گزیدهای از آن عکسها را همراهِ مجموعهای از وقایعنگاریهای کوتاه، در کتابی دویستوسیصفحهای با عنوان «۴۴ روز» منتشر کرد. خودش در پایان کتاب، داستان تولد آن را اینطور روایت میکند: «دوسال قبل وقتی از انجام ماموریتی در نیویورک برگشتم، به محض پاگذاشتن به یکی از اتاقهای پشتی دفتر آژانسم با منظرهای غیرمنتظره روبهرو شدم. در غیاب من و بر اساس ادیتهای همکارانم رابرت پلج و ژاک مناش، صدها کپی کوچک از عکسهای انقلاب من به ترتیبِ زمانی، روی دیوارهای اتاق چسبانده شده بود. دیدن همزمان قطعههای آن روایت روی سه دیوار یک اتاق، بسیار تاثیرگذار بود. برای اولینبار حاصل آن چهلوچهار روز را بهصورت جریانی پیوسته میدیدم: داستانی با یک شروع، یک میانه و یک پایان بسیار دراماتیک.» بقیهی ماجرا، تلاشی دوساله است برای نگارش خاطرهها، تهیهی مستندات، ویرایش و انتخاب عکسها و تبدیل اینهمه به یک روایت کامل و تاثیرگذار.
بارنت به تازگی به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد مهم دنیای عکاسی شناخته شده است و از معدود عکاسانی است که موفق به عکاسی از رییس جمهوران آمریکا از دوره کندی تا اوباما شده است. این کتاب توسط موسسه نشنال جئوگرافی منتشر شده. عکسهای فوقالعاده این خبرنگار که در مدت ۴۴ روزه حضورش در بحبوحه انقلاب اسلامی ایران گرفته شده، عمدتاً در مجله انگلیسی تایم آن زمان به چاپ میرسید. این عکاس آمریکایی در یک مصاحبه سفر به ایران برای گرفتن عکس از حوادث انقلاب را به منزله بلیط سفر به ماجراجویی دانسته. یکی از موفقیتهای بزرگ بارنت که در آن زمان تنها ۳۳ سال سن داشت این بود که توانست اولین عکس را از لحظه ورود موفقیّتآمیز امام به ایران بگیرد.
عکسها و متنهای پیش رو، گزیدهای از این کتاب است که در آن، نقطهی تمرکز از عکس به متن منتقل شده. علت هم روایت خاص و منحصربهفرد برنت از زاویهدید یک عکاس خارجی از وقایع آن روزهاست. برنت در لحظهی ورود به ایران تنها کلیت ماجرا را میداند اما غریزهی عکاسانه، روحیهی ماجراجو و نگاه تیزبین و جزئینگرش، خیلی زود او را به احساس مردم کوچه و خیابان نزدیک میکند. بعضی از توصیفهای او از حالوهوای تظاهرات یا ملاقاتش با امام، در عین خونسردی چنان تاثیرگذار است که بعد از سیوپنجسال، روح تازهای به عکسهای دیدهشدهی آن روزها میدهد و خیلی نرم و ناخودآگاه ما را به زمستان ۵۷ میبرد، به بطن حادثهای که در آستانهی وقوع بود.
وبسایت شخصی عکاس: davidburnett.com
منابع: